VERHAAL BEELD ANEKDOTE SCHRIFT ILLUSTRATIE GELIJKHEID KUS BEELDKUNST ONTMOETING ONRUST NIEUWSGIERIG SCHRIJVEN BETEKENIS KADER STRIJD ONWEER TOEKOMST LIJN DETAIL INKT LICHTEND DEVOTIE DE VERDACHTE LANDSCHAP KRAAKHELDER COLLECTIEF VERANDERING 3x 50 WOORDEN VOORLIEGEN DOELMATIG KWAAD VRIENDSCHAP PETER-JAN VERMEIJ KAMERAADSCHAP VERLEIDING ONSCHULD ONDERWERP GRAUW FATSOEN GELUK KARAKTER HET TIJDELIJK OPHEFFEN VAN ONGELOOF GAAF INZICHT VREEMDGAAN GEMIXED GROOTHEIDSWAANZIN VROUW CONTRAST UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG GRAUW PANORAMA STERRENWACHT MENS DESTRUCTIE CONTRAST KARAKTER OOG BEEST GRIJSGEDRAAID DIEVEN OOG BEEST GRIJSGEDRAAID KEUKENTAFEL ROUTINE KAAK VRAAG SEKSUALITEIT UIT HET LEVEN GEGREPEN COMPUTER STOFWEG BRABANDER LEEFTIJDSGRENS GRONDWATER PORTRET LIEFHEBBERIJ PLAAT SLINGER HELING WENKBRAUW BLAUWBOEK KLAPPERTANDEN VLIEGTUIG ONTZETTING FOTO WEDSTRIJD VERTAAL COMMENTAAR NAAR DE SITE VAN 6575 TEKSTBUREAU SCHETS VISIE PERSOONLIJK AFWEZIGHEID GEVOEL KRITIEK ONDERZOEK SCHRIJVER MENS PORTRET ONDERSCHRIFT TOEVOEGING FILOSOFIE KERN FOTOGRAAF METAFOOR KORTE VERHALEN A VIDA VITA BEELD CULTUUR INZICHT VERVANGING INHOUDSOPGAVE STROOPWAFELS VREEMDGAAN DETAIL GROSSERIE AANHANGSEL GEBABBEL MEESTERZET VORMBEHOUD EXTREEM FIJNZINNIG POIINK ADEM WAFFEL HAARIMPLANTAAT VOGELVRIJ GAARNE ROUTINE DESTRUCTIE UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG OOG KARAKTER GESTRAND KEUKENTAFEL ROUTINE BOS VOLK GOEDGELOVIG LACH KRACHT VERLOOCHEN TIJD VOORWERP PAARDENVLEES KATHOLIEKE MEISJES WAARACHTIG GAAF TERUGVERDIENEN KRANIG ONTZET PROPJE VRAAGBAAK ILLUSTATIEF FATA MORGANA KLAARGESTOOMD GEZONDHEID VERBOLGEN DRIL LEGGING GEVRIJWAARD VRIENDSCHAPPELIJK JURIDISCH FLIKFLAK PINGPONG IK BEN OPA TELEVISIE SERIE MOORD DOODSLAG DOORDACHT DUMBSTRUCK GESIGNALEERD CHOCOLADE NOOTJES CD PLATENCONTRACT GEDACHTENGOED OPTIMISME POLITIEK ANDERSDENKEND LEVENSBOOM TAFELPOOT THEATERDOEK TRIBUNE GEREDIGEERD PRAATZIEK GEBABBEL CONTROLE ASSISTENT MAATSCHAPPIJLEER ONDANKBAARHEID PRUT DROOM COLLECTIEF MELKWEG BEELDSCHERM FETISCH BRILLEMANS ENGEL OOGKLEPPEN DRAF VIEZERIK BLIJHEID ORGAANDONOR DEURPOST BOEKENLEGGER STRATENPLAN WITTE BOORDEN CRIMINALITEIT FLATSCREEN SPELGENOT KLEINZERIG ANTIEKSHOP DOODGEBOREN KANT-EN-KLAAR AFREKENING ZESTIG VREEMDELING GORDIJN MOZARELLA OOGOPSLAG SNEEUW KORTWIEKEN VALS RONDRIJDEN RIOLERING VASTBERADENHEID GENEREREN TANDSTEEN KLOOTHOMMEL MOFFEN REFLECTIE BORSTEN SPIEGEL LEESLUST BOEKENWEEK HANDGEMEEN IEDEREEN ONGELOOF KRANKZINNIG MIJTER WERELDNIEUWS PRUIK AANSTELLER DROOM VRESELIJK SCHUCHTER EN / OF UFO YPSILON MAAKBAARHEID NIETTEGENSTAAND BRANDBAAR VROOM CHRYSANT XYLOFOON ZEESTER LANGZAAM KROM JA! HOOFDPIJN GEGRAVEN FIJNBESNAARD DREK STAF AANHANGSEL PRIKKLOK OORVERDOVEND INTIEM UITZINNIG TREFFEND CONTRAST CONSTRUCT RADIOGOLF DAADKRACHT EETBAAR WENS VRIJGEVIG DENK!
dragdrop
close close close

Sterrenwacht

'There she goes, my beautiful world.'
Nick Cave, 2004

Ons Japanse autootje lijkt steeds meer een slechte grap wanneer de zoveelste truck ons in een wolk van stof achter zich laat. Als we weer zicht hebben duikt langs de kant van de weg een Cadillac zonder wielen en deuren op. Zo te zien ligt die daar al sinds zijn bouwjaar, ergens in de jaren zeventig. Erachter staat een huizenhoge cactus met op elke arm een zwarte gier. We lachen erom, maar kijken ook allebei over het dorre landschap naar de bergen in de verte en vragen ons af of we ons doel wel gaan halen, of straks als die Cadillac zullen eindigen.

Het doel is de nationale sterrenwacht van Mexico, in het natuurgebied Sierra de San Pedro Mártir, dat totaal anders moet zijn dan waar we nu rijden. Baja California belooft op zich al kale rotswoestijn én tropische schoonheid op een strook land van minder dan 200 kilometer breed. Daartussen zouden we dan in San Pedro Mártir ook nog hoge bergweiden, met sneeuw bedekte toppen en bossen vol pijnbomen en eiken moeten vinden. Plus, en daar gaat het ons op dit moment het meeste om, één van de donkerste plekken op aarde om naar de sterren te kijken.

We draaien de enige snelweg af die dit schiereiland rijk is en beginnen aan een tocht over een pad dat voornamelijk verhard is omdat er ooit bouwverkeer heeft gereden. Daarna is het door de zon min of meer versteend. Het regent hier misschien een keer per jaar. Alles is gortdroog, dor en gescheurd. We hebben nog nooit zoveel gradaties van de kleur grijs gezien. Na een uur hotsen en botsen over de ingesleten profielen van tientonner banden rijden we tegen de eerste heuvel van de Sierra op. Wanneer we over het hoogste punt de bocht om gaan duiken ineens talloze cactusarmen op die zich richting het noordoosten door het rotslandschap slingeren – een heel bos van de woestijnreuzen die we tot nu toe alleen in eenzaamheid tegenkwamen. Waar halen die hun water vandaan?

Onderaan de heuvel zien we de bedding van een rivier het bos in gaan. Op dit moment ligt hij als een soort mini Sahara dwars over de weg. We stoppen aan de rand ervan en stappen uit; om even de sfeer van het bos te proeven, maar ook om te kijken of we deze hindernis van stuifzand wel kunnen nemen. De hitte slaat op ons neer, de schaduwen van de cactussen bieden nauwelijks beschutting en het zand blijkt minder dan een onderarm diep. Met slippende achterwielen halen we de overkant. Vanaf hier gaat het omhoog, omhoog en nog eens omhoog.

beeld bij verhaal
De Japanner, waar we na drie dagen al aardig aan gehecht zijn geraakt, weert zich kranig tegen het geweld waar hij mee te maken krijgt. Toch gebeurt wat we al vreesden: na een uur klimmen begint de warmte hem serieus parten te spelen. Tegen een steile helling stoppen we opnieuw. De auto leeft nog, water erbij en even laten staan terwijl we over de woestenij uitkijken. De vraag is, gaat hij de sterrenwacht halen? En zal hij ons daarna heelhuids terugbrengen? We kijken op de kaart. De weg die geen weg is staat er niet op. Hij moet wel bij de sterrenwacht uit komen, maar hoe lang dat nog duurt en hoe hij er verder bij zal liggen valt niet te voorspellen. We maken een inschatting op basis van de hoogtelijntjes en besluiten dat we dan maar een fourwheeldrive hadden moeten huren.

Bergaf leeft onze vriend weer wat op. Vol gas spuiten we opnieuw door de zandrivier en daarna hobbelen we terug naar de snelweg. Geen van beide zeggen we iets. Wat hadden we graag vannacht onder die sterren gelegen. Waarom hebben we eigenlijk geen Jeep of zoiets gehuurd? Terwijl ik naar buiten staar en in gedachten ruzie maak met onze beslissing, tekent zich in de verte iets af wat eigenlijk niet kan. In razend tempo komt er een dik pak wolken op ons af.

Het duurt even voor we de aanblik ervan serieus nemen, maar dan is het gedaan met de stilte. Op een heuveltje zetten we de auto voor de derde keer langs de kant van de weg en stappen uit terwijl we druk onze inschattingen en verwachtingen bespreken. Zou het echt gaan regenen? Nu? Boven een stuk aarde waar het, als ze mazzel hebben, misschien twee keer per jaar regent? We raken zo gebiologeerd door de bewegingen van het naderende donker, dat we toch nog verrast worden door de eerste druppels.

De regen komt in loodrechte stralen naar beneden en doet het stof nat opspatten van de grond.

Alles, alles wat er te zien is in het landschap, verschiet binnen een minuut van kleur. Doffe cactussen worden diep donkergroen; dorre struiken strekken ineens bruine takjes naar de regen uit. Glimmend komen de marmerpatronen van grijze stenen en rotsblokken tevoorschijn. Zelfs de gieren lijken intenser zwart te worden. De vieze, stoffige, grijs-beige grond kleurt rood van opwinding. Hoe meer water de aarde raakt, hoe dieper zijn roodbruine tint. Vanonder het wegspattende stof roeren zich lang of kort geleden door de wind aangevoerde zaadjes. Steeds meer kleine bloemen steken hun kopjes op naar de hemel. Woestijnrozen kruipen uit hun schulp en dood gewaande cactusvruchten knallen van roze naar rood bijna uit hun voegen. De totale metamorfose duurt ongeveer een half uur.
Dan stopt de regen en wordt het stil.
Doorweekt staren we naar de aarde die voor ons ligt, in al haar ongelooflijke schoonheid.

***

© P. Vermeij, 2014

close close close