VERHAAL BEELD ANEKDOTE SCHRIFT ILLUSTRATIE GELIJKHEID KUS BEELDKUNST ONTMOETING ONRUST NIEUWSGIERIG SCHRIJVEN BETEKENIS KADER STRIJD ONWEER TOEKOMST LIJN DETAIL INKT LICHTEND DEVOTIE DE VERDACHTE LANDSCHAP KRAAKHELDER COLLECTIEF VERANDERING 3x 50 WOORDEN VOORLIEGEN DOELMATIG KWAAD VRIENDSCHAP PETER-JAN VERMEIJ KAMERAADSCHAP VERLEIDING ONSCHULD ONDERWERP GRAUW FATSOEN GELUK KARAKTER HET TIJDELIJK OPHEFFEN VAN ONGELOOF GAAF INZICHT VREEMDGAAN GEMIXED GROOTHEIDSWAANZIN VROUW CONTRAST UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG GRAUW PANORAMA STERRENWACHT MENS DESTRUCTIE CONTRAST KARAKTER OOG BEEST GRIJSGEDRAAID DIEVEN OOG BEEST GRIJSGEDRAAID KEUKENTAFEL ROUTINE KAAK VRAAG SEKSUALITEIT UIT HET LEVEN GEGREPEN COMPUTER STOFWEG BRABANDER LEEFTIJDSGRENS GRONDWATER PORTRET LIEFHEBBERIJ PLAAT SLINGER HELING WENKBRAUW BLAUWBOEK KLAPPERTANDEN VLIEGTUIG ONTZETTING FOTO WEDSTRIJD VERTAAL COMMENTAAR NAAR DE SITE VAN 6575 TEKSTBUREAU SCHETS VISIE PERSOONLIJK AFWEZIGHEID GEVOEL KRITIEK ONDERZOEK SCHRIJVER MENS PORTRET ONDERSCHRIFT TOEVOEGING FILOSOFIE KERN FOTOGRAAF METAFOOR KORTE VERHALEN A VIDA VITA BEELD CULTUUR INZICHT VERVANGING INHOUDSOPGAVE STROOPWAFELS VREEMDGAAN DETAIL GROSSERIE AANHANGSEL GEBABBEL MEESTERZET VORMBEHOUD EXTREEM FIJNZINNIG POIINK ADEM WAFFEL HAARIMPLANTAAT VOGELVRIJ GAARNE ROUTINE DESTRUCTIE UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG OOG KARAKTER GESTRAND KEUKENTAFEL ROUTINE BOS VOLK GOEDGELOVIG LACH KRACHT VERLOOCHEN TIJD VOORWERP PAARDENVLEES KATHOLIEKE MEISJES WAARACHTIG GAAF TERUGVERDIENEN KRANIG ONTZET PROPJE VRAAGBAAK ILLUSTATIEF FATA MORGANA KLAARGESTOOMD GEZONDHEID VERBOLGEN DRIL LEGGING GEVRIJWAARD VRIENDSCHAPPELIJK JURIDISCH FLIKFLAK PINGPONG IK BEN OPA TELEVISIE SERIE MOORD DOODSLAG DOORDACHT DUMBSTRUCK GESIGNALEERD CHOCOLADE NOOTJES CD PLATENCONTRACT GEDACHTENGOED OPTIMISME POLITIEK ANDERSDENKEND LEVENSBOOM TAFELPOOT THEATERDOEK TRIBUNE GEREDIGEERD PRAATZIEK GEBABBEL CONTROLE ASSISTENT MAATSCHAPPIJLEER ONDANKBAARHEID PRUT DROOM COLLECTIEF MELKWEG BEELDSCHERM FETISCH BRILLEMANS ENGEL OOGKLEPPEN DRAF VIEZERIK BLIJHEID ORGAANDONOR DEURPOST BOEKENLEGGER STRATENPLAN WITTE BOORDEN CRIMINALITEIT FLATSCREEN SPELGENOT KLEINZERIG ANTIEKSHOP DOODGEBOREN KANT-EN-KLAAR AFREKENING ZESTIG VREEMDELING GORDIJN MOZARELLA OOGOPSLAG SNEEUW KORTWIEKEN VALS RONDRIJDEN RIOLERING VASTBERADENHEID GENEREREN TANDSTEEN KLOOTHOMMEL MOFFEN REFLECTIE BORSTEN SPIEGEL LEESLUST BOEKENWEEK HANDGEMEEN IEDEREEN ONGELOOF KRANKZINNIG MIJTER WERELDNIEUWS PRUIK AANSTELLER DROOM VRESELIJK SCHUCHTER EN / OF UFO YPSILON MAAKBAARHEID NIETTEGENSTAAND BRANDBAAR VROOM CHRYSANT XYLOFOON ZEESTER LANGZAAM KROM JA! HOOFDPIJN GEGRAVEN FIJNBESNAARD DREK STAF AANHANGSEL PRIKKLOK OORVERDOVEND INTIEM UITZINNIG TREFFEND CONTRAST CONSTRUCT RADIOGOLF DAADKRACHT EETBAAR WENS VRIJGEVIG DENK!
dragdrop
close close close

Het tijdelijk opheffen van ongeloof

'ik ben schrijver als ik vrienden bezoek
op het ogenblik zit ik heel even zonder werk
maar binnenkort begin ik aan mijn eerste boek'
Spinvis, 2002

Een fris, groen en vooral leeg grasveld in een simpele woonwijk in een moderne stad; meer was er niet voor nodig. Daar stonden we gebroederlijk naast elkaar, mijn vriend en ik, aan de rand van het netjes bijgehouden gras- landje. We hadden onze polsen vooruitgestoken en begonnen als op commando naar voren te strompelen. Die polsen waren bij elkaar gebonden met lange touwen, die vast zaten aan de strijdwagen van een hooghartige Romeinse centurio. We werden als slaven afgevoerd terwijl we vergingen van de honger, de dorst en de hitte. We struikelden achter de wagen aan. De zon brandde ons weg. We vielen. De centurio sleepte ons voort, over de droge, stoffige en met puntige stenen bezaaide aarde. De touwen om onze polsen snede diep in ons vlees; we schreeuwden van pijn en woede. Vrij wilden we zijn. We trokken ons hand over hand naar de strijdwagen van de onoplettende Romein toe. Met vereende krachten hielpen we onszelf omhoog aan de ornamenten van de strijdwagen. Toen was het snel gebeurd. We overmeester- den de arrogante centurio en lazerden hem zonder pardon van de wagen af het stof in. Daarna grepen we de leidsels en joegen breed lachend de paarden aan. We voelden ons de helden in de strips die we in die tijd met huid en haar verslonden. Bevrijd van het juk der Romeinse slavernij stormden we de witte bonen in tomatensaus tegemoet.

verhaal bij beeld
Ergens halverwege mijn tienerjaren ging ik, in het kader van een puberzoon- veel-werkende-vader-binding-moment, met mijn vader naar de film The Doors. Ik was onder de indruk van het feit dat hij mee wilde, want zag dat als een uiting van nostalgie; een hint naar wat híj deed, terwijl die roemruchte jaren zestig zich roerden. Helaas waren de strapatsen van Jim Morrison niet echt aan mijn vader besteed. Maar ik liet mezelf geen tijd om daar teleurgesteld over te zijn, want diezelfde strapatsen waren aan mij juist wel heel goed besteed. Daags erna stond ik in mijn zolderkamer met een vodkafles vol water onevenwichtig te zwalken op het dak van een geparkeerde auto, terwijl ik in complete stilte naar de geschrokken klasgenoten om mij heen loeide 'ARE YOU REALLY ALIVE???'. Rond die tijd had ik ook net L'Étranger van Camus gelezen en ik kan wel zeggen dat het er in die existentiële dagen niet zachtzinnig aan toe ging. Verwilderd van drank en drugs keek ik neer op iedereen die ik in het dagelijks leven zorgvuldig meed. Mijn vraag ging vergezeld van een vragende blik, die mijn onmacht ten aanzien van het leven zelve moest uitbeelden en die tegelijk de eeuwige liefde moest opwekken in het hart van het meisje dat bij geschiedenis naast me zat en altijd zo bedwelmend lekker rook. Ook zij stond verbouwereerd naar mij op te kijken terwijl ik verder lamenteerde op het dak van die auto. Halverwege een gedicht, dat welbeschouwd toch net zo onnavolgbaar was als de poëzie van Morrison zelf, moest helaas mijn fles bijgevuld en in het vuur van mijn getormenteerd kunstenaarschap liet ik de fles onder de kraan uit mijn handen vallen. Met veel lawaai stuiterde hij door de wasbak, wat mijn vader naar boven dreef om mij te verstaan te geven dat hij geen idee had wat ik hier allemaal uitspookte, maar of ik er wel even rekening mee wilde houden dat het voor iedereen GODVERDOMME, jawel, zondag was.

Op de universiteit, waar ik later letterkunde studeerde, deed ik in wezen met niets anders dan materiaal en kennis verzamelen om naderhand de alles- verklarende-roman te kunnen schrijven. Een bezigheid die me eindeloos armlastig en aan de drank zou houden. Ook was het niet ondenkbaar dat sociale experimenten als die van Raskolnikov in Dostojevski's Misdaad en Straf zouden moeten worden uitgevoerd (heel kortweg: moorden omdat je uit wil zoeken hoe dat voelt en of je ermee weg kan komen), zodat de uiteindelijke tekst zou druipen van het echte leven. Maar na zes jaar won dat echte leven het alsnog van de literaire aspiraties. Een maandenlange reis door Latijns Amerika leidde tot de onomstootbare conclusie dat de welvaart nu eens daadwerkelijk herverdeeld zou moeten worden op onze planeet. En deze keer geen dromen, maar daden! Niet meedraaien in de Nederlandse maatschappij en daarmee vooral helpen behouden wat door voorvaderen (oneigenlijk) is verworven en opgebouwd. Nee! Tot je knieën in het open riool een armlastige samenleving helpen op te bouwen. En dus ging ik met fotografen op pad om verhalen te verzamelen die we dan in woord en beeld aan onwetenden zouden kunnen tonen om “bewust- zijn” te genereren. Het zou toch nog enkele jaren duren voor het me in zou vallen dat het niet direct een strategie is waar mensen daadwerkelijk mee ge- holpen zijn. Toen dat besef eenmaal wel begon door te dringen, realiseerde ik me in één moeite door dat dagdromen wellicht dagdromen zijn met een reden, en dat het vooral dagdromen moeten blijven.

En toch.

Onlangs kreeg ik de Z(eer)K(orte)V(erhalen) bundel Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk van ene A.L. Snijders cadeau. Het bleek een verzameling inderdaad bijzonder korte verhalen. Ik had er nog geen drie gelezen of het begon in mijn achterhoofd te borrelen en te gisten. De trein waarin ik zat veranderde in een bergachtig landschap waarin ik voor een ophaalbrug stond en opkeek naar een drakenkop die over de kasteelmuur heen vuur spuwde... EN HIJ TROK ZIJN ZWAARD... maar toen schudde hij eens hard met zijn hoofd, en zomaar ineens vond hij zichzelf terug achter een computer, waar hij zijn eerste korte verhaal schreef.

***

© P. Vermeij, 2011

close close close