VERHAAL BEELD ANEKDOTE SCHRIFT ILLUSTRATIE GELIJKHEID KUS BEELDKUNST ONTMOETING ONRUST NIEUWSGIERIG SCHRIJVEN BETEKENIS KADER STRIJD ONWEER TOEKOMST LIJN DETAIL INKT LICHTEND DEVOTIE DE VERDACHTE LANDSCHAP KRAAKHELDER COLLECTIEF VERANDERING 3x 50 WOORDEN VOORLIEGEN DOELMATIG KWAAD VRIENDSCHAP PETER-JAN VERMEIJ KAMERAADSCHAP VERLEIDING ONSCHULD ONDERWERP GRAUW FATSOEN GELUK GAAF PANORAMA INZICHT VREEMDGAAN GEMIXED GROOTHEIDSWAANZIN VROUW GRAUW KAMERAADSCHAP VERLEIDING ONSCHULD MENS DESTRUCTIE UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG HET TIJDELIJK OPHEFFEN VAN ONGELOOF CONTRAST KARAKTER OOG BEEST GRIJSGEDRAAID LICHAAMSGEHEUGEN KEUKENTAFEL ROUTINE KAAK VRAAG SEKSUALITEIT UIT HET LEVEN GEGREPEN COMPUTER STOFWEG BRABANDER LEEFTIJDSGRENS GRONDWATER LIEFHEBBERIJ PLAAT SLINGER HELING WENKBRAUW BLAUWBOEK KLAPPERTANDEN VLIEGTUIG ONTZETTING FOTO WEDSTRIJD VERTAAL COMMENTAAR OVER BEELD VERHAAL SCHETS VISIE PERSOONLIJK AFWEZIGHEID GEVOEL KRITIEK ONDERZOEK SCHRIJVER MENS PORTRET ONDERSCHRIFT TOEVOEGING FILOSOFIE KERN FOTOGRAAF METAFOOR KORTE VERHALEN A VIDA VITA BEELD CULTUUR INZICHT VERVANGING STROOPWAFELS VREEMDGAAN DETAIL MAARTEN ZEEHANDELAAR GROSSERIE AANHANGSEL GEBABBEL MEERSTERZET VORMBEHOUD ZESTIG EXTREEM FIJNZINNIG POIINK ADEM HAARIMPLANTAAT VOGELVRIJ GAARNE ROUTINE DESTRUCTIE UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG OOG KARAKTER GESTRAND KEUKENTAFEL ROUTINE BOS VOLK GOEDGELOVIG LACH BEELDVERHAAL@GMAIL.COM KRACHT VERLOOCHEN TIJD VOORWERP PAARDENVLEES KATHOLIEKE MEISJES WAARACHTIG GAAF TERUGVERDIENEN KRANIG ONTZET PROPJE VRAAGBAAK ILLUSTATIEF FATA MORGANA KLAARGESTOOMD GEZONDHEID VERBOLGEN DRIL LEGGING GEVRIJWAARD VRIENDSCHAPPELIJK JURIDISCH FLIKFLAK PINGPONG IK BEN OPA TELEVISIE SERIE MOORD DOODSLAG DOORDACHT DUMBSTRUCK GESIGNALEERD CHOCOLADE NOOTJES CD PLATENCONTRACT GEDACHTENGOED OPTIMISME POLITIEK ANDERSDENKEND LEVENSBOOM TAFELPOOT THEATERDOEK TRIBUNE GEREDIGEERD PRAATZIEK GEBABBEL CONTROLE ASSISTENT MAATSCHAPPIJLEER ONDANKBAARHEID PRUT DROOM COLLECTIEF MELKWEG BEELDSCHERM FETISCH BRILLEMANS ENGEL OOGKLEPPEN DRAF VIEZERIK BLIJHEID ORGAANDONOR DEURPOST BOEKENLEGGER STRATENPLAN WITTE BOORDEN CRIMINALITEIT FLATSCREEN SPELGENOT KLEINZERIG ANTIEKSHOP DOODGEBOREN KANT-EN-KLAAR AFREKENING VREEMDELING GORDIJN MOZARELLA OOGOPSLAG SNEEUW KORTWIEKEN VALS RONDRIJDEN RIOLERING VASTBERADENHEID GENEREREN TANDSTEEN KLOOTHOMMEL MOFFEN REFLECTIE BORSTEN SPIEGEL LEESLUST BOEKENWEEK HANDGEMEEN IEDEREEN ONGELOOF KRANKZINNIG MIJTER WERELDNIEUWS PRUIK AANSTELLER DROOM VRESELIJK SCHUCHTER EN / OF UFO YPSILON MAAKBAARHEID NIETTEGENSTAAND BRANDBAAR VROOM CHRYSANT XYLOFOON ZEESTER LANGZAAM KROM JA! HOOFDPIJN GEGRAVEN FIJNBESNAARD DREK STAF AANHANGSEL PRIKKLOK OORVERDOVEND INTIEM UITZINNIG TREFFEND CONTRAST CONSTRUCT RADIOGOLF DAADKRACHT EETBAAR WENS VRIJGEVIG DENK!
dragdrop
close close close

Uit het leven gegrepen

Cottleston, Cottleston, Cottleston Pie,
A fly can't bird, but a bird can fly.
Ask me a riddle and I reply:
Cottleston, Cottleston, Cottleston Pie.
Pooh, in: Benjamin Hoff, The Tao of Pooh, 1982
(orig.: A.A. Milne, Winnie-the Pooh, 1926)

Een klap tegen het raam. Zwart gefladder. Valt er iets naar beneden? Hij denkt van niet. Zonder zijn hoofd te draaien loert hij de dojo rond. Iedereen in de kring staart stil naar de grond, niemand reageert. Ook hij blijft dan maar zitten. Maar zijn concentratie is weg. Hij weet dat hij eigenlijk niet bij dit moment mag blijven hangen, het niet vast moet grijpen. Maar het lukt niet. Hij is volledig bij die vogel, die misschien toch wel ligt te creperen daar. En ook al is dat niet zo, zoals hij zichzelf voorhoudt (ik heb niets zien vallen, ik heb echt niets zien vallen), toch krijgt hij het niet voor elkaar gedachten over deze niet gewonde vogel los te laten.

Zeven mensen zitten op kussentjes of krukjes om een leraar heen. Die slaat twee houtjes tegen elkaar. Alle beweging die er nog te bespeuren valt komt tot rust. De leraar tikt ÈÈn keer met een houten staafje tegen een kleine klankschaal. Wanneer dat kwetsbare geluid langzaam uitgedoofd is komen acht paar handen samen. Iedereen maakt een lichte buiging en ieder paar handen vormt daarna een O voor het tantien: duimen tegen elkaar, overige vingers een kommetje eronder, hangend voor een punt ergens onder de navel. Stilte valt over de ruimte. Het enig wat nog te horen is, is het geroezemoes van de nabij gelegen weg en het getjilp van wat vogels. Hij, onze hoofdpersoon, laat zijn ogen geloken rusten op een punt op de vloer, ongeveer een meter bij hem vandaan. Hij volgt zijn ademhaling. Hij voelt de beweging van zijn buik, die als een soort blaasbalg fungeert voor zijn longen. Lucht erin, lucht eruit, lucht erin, lucht eruit. Hij denkt aan niets. Dan vliegt dus met een klap die vogel tegen het raam.

Zazen (zittende meditatie) is een afspraak met jezelf om op een bepaald tijdstip een tijd lang stil te zitten. Eventueel is het ook een afspraak met een leraar en andere leerlingen. Hoe dan ook is de kunst van Zazen alle mogelijke afleiding niet weg te duwen, noch vast te grijpen, maar te laten gaan ñ gedachten in je hoofd, fysieke ongemakken, gebeurtenissen om je heen, allemaal mogen ze als vissen rondzwemmen onder het kalme wateroppervlak dat jij bent.

Maar, zo denkt hij nu, wat is afleiding en wat is een reden om op te staan en te handelen? Wat als daar op het grindpad een mens ineens ter aarde was gestort? Zouden ze dan ook zo zijn blijven zitten met z'n allen? Oefenen op je eigen meditatie terwijl een medemens wellicht zorg nodig heeft? En wat maakt een vogel dan anders dan een mens? Toch weegt de afspraak blijkbaar zwaar, want even opstaan en rustig naar het raam lopen om vast te stellen of daar een behoeftige vogel ligt, of niet, dat doet hij ook niet. Deels omdat hij wil kunnen vertrouwen op wat hij meent te hebben gezien, maar het komt ook ergens anders vandaan. Stel die vogel ligt daar, gebroken, maar niet dood. Wat zou hij dan doen? Het dier de nek omdraaien om het verder lijden te besparen? Hij weet heel goed dat hij daar niet toe in staat zal zijn. Maar wat dan? De dierenambulance bellen?

beeld bij verhaal
Zijn bewustzijn trekt hem weer de les in. Er zitten hier mensen te mediteren. Als hij een ambulance gaat bellen en daar op gaat zitten wachten, dan maakt hij van het hele moment iets anders. Hij zou bepalend worden voor de momenten van anderen die ook een afspraak met zichzelf en de groep hebben. Zouden zij nou ook zo bezig zijn met die vogel? Zouden er mensen tussen zitten die zo Zen zijn dat ze de vogel niet eens gehoord hebben? Of is dat niet heel erg Zen, om zo afgesloten te zijn van je omgeving? Zouden zij iets gedaan hebben als het een mens was geweest? Wie zou zijn blijven zitten, wie zou zijn opgestaan? En weer, waarom het mens wel en de vogel niet? Een dikke tien minuten lang vliegen de vragen door zijn hoofd en hij grijpt ze ÈÈn voor ÈÈn bij hun staart. Als in een trapeze-act met vogels zwaait hij van de ene naar de andere. Nergens komen antwoorden, alleen maar nieuwe vragen; nieuwe vogels om mee op te vliegen. Hij gluurt van tijd tot tijd naar de leraar en voelt een golf van opluchting wanneer deze zijn buiging maakt alvorens de klankschaal ter hand te nemen. Daarna volgen weer de houtjes. Nadat de afsluitende buiging is gemaakt begint de leraar zich uit te rekken en de groep volgt dat voorbeeld. Behalve hij. Hij staat op en loopt naar het raam om buiten geen vogel te zien liggen. Enigszins gerustgesteld loopt hij terug naar zijn plek en gaat weer zitten.

Onverstoorbaar vraagt de leraar, zoals hij altijd doet na de meditatie, of er nog vragen of bevindingen zijn. Onze hoofdpersoon wacht even of iemand het woord neemt, maar wanneer dat niet gebeurt doet hij het zelf - 'Deze keer wel ja' ñ en begint struikelend over zijn woorden te vertellen wat hem de afgelopen vijftien minuten heeft bezig gehouden. Wanneer hij is uitgesproken kijkt de leraar rustig de kring rond, tot zijn ogen bij de in verwarring verkerende leerling terugkeren. Dan vraagt hij: 'En als je een vlieg tegen het raam had horen vliegen, was je er dan ook zo mee bezig geweest denk je?'

***

© P. Vermeij, 2012

close close close