VERHAAL BEELD ANEKDOTE SCHRIFT ILLUSTRATIE GELIJKHEID KUS BEELDKUNST ONTMOETING ONRUST NIEUWSGIERIG SCHRIJVEN BETEKENIS KADER STRIJD ONWEER TOEKOMST LIJN DETAIL INKT LICHTEND DEVOTIE DE VERDACHTE LANDSCHAP KRAAKHELDER COLLECTIEF VERANDERING 3x 50 WOORDEN VOORLIEGEN DOELMATIG KWAAD VRIENDSCHAP PETER-JAN VERMEIJ KAMERAADSCHAP VERLEIDING ONSCHULD ONDERWERP GRAUW FATSOEN GELUK KARAKTER HET TIJDELIJK OPHEFFEN VAN ONGELOOF GAAF INZICHT VREEMDGAAN GEMIXED GROOTHEIDSWAANZIN VROUW CONTRAST UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG GRAUW PANORAMA STERRENWACHT MENS DESTRUCTIE CONTRAST KARAKTER OOG BEEST GRIJSGEDRAAID DIEVEN OOG BEEST GRIJSGEDRAAID KEUKENTAFEL ROUTINE KAAK VRAAG SEKSUALITEIT UIT HET LEVEN GEGREPEN COMPUTER STOFWEG BRABANDER LEEFTIJDSGRENS GRONDWATER PORTRET LIEFHEBBERIJ PLAAT SLINGER HELING WENKBRAUW BLAUWBOEK KLAPPERTANDEN VLIEGTUIG ONTZETTING FOTO WEDSTRIJD VERTAAL COMMENTAAR NAAR DE SITE VAN 6575 TEKSTBUREAU SCHETS VISIE PERSOONLIJK AFWEZIGHEID GEVOEL KRITIEK ONDERZOEK SCHRIJVER MENS PORTRET ONDERSCHRIFT TOEVOEGING FILOSOFIE KERN FOTOGRAAF METAFOOR KORTE VERHALEN A VIDA VITA BEELD CULTUUR INZICHT VERVANGING INHOUDSOPGAVE STROOPWAFELS VREEMDGAAN DETAIL GROSSERIE AANHANGSEL GEBABBEL MEESTERZET VORMBEHOUD EXTREEM FIJNZINNIG POIINK ADEM WAFFEL HAARIMPLANTAAT VOGELVRIJ GAARNE ROUTINE DESTRUCTIE UITPUTTING VERBINTENIS VELDWEG OOG KARAKTER GESTRAND KEUKENTAFEL ROUTINE BOS VOLK GOEDGELOVIG LACH KRACHT VERLOOCHEN TIJD VOORWERP PAARDENVLEES KATHOLIEKE MEISJES WAARACHTIG GAAF TERUGVERDIENEN KRANIG ONTZET PROPJE VRAAGBAAK ILLUSTATIEF FATA MORGANA KLAARGESTOOMD GEZONDHEID VERBOLGEN DRIL LEGGING GEVRIJWAARD VRIENDSCHAPPELIJK JURIDISCH FLIKFLAK PINGPONG IK BEN OPA TELEVISIE SERIE MOORD DOODSLAG DOORDACHT DUMBSTRUCK GESIGNALEERD CHOCOLADE NOOTJES CD PLATENCONTRACT GEDACHTENGOED OPTIMISME POLITIEK ANDERSDENKEND LEVENSBOOM TAFELPOOT THEATERDOEK TRIBUNE GEREDIGEERD PRAATZIEK GEBABBEL CONTROLE ASSISTENT MAATSCHAPPIJLEER ONDANKBAARHEID PRUT DROOM COLLECTIEF MELKWEG BEELDSCHERM FETISCH BRILLEMANS ENGEL OOGKLEPPEN DRAF VIEZERIK BLIJHEID ORGAANDONOR DEURPOST BOEKENLEGGER STRATENPLAN WITTE BOORDEN CRIMINALITEIT FLATSCREEN SPELGENOT KLEINZERIG ANTIEKSHOP DOODGEBOREN KANT-EN-KLAAR AFREKENING ZESTIG VREEMDELING GORDIJN MOZARELLA OOGOPSLAG SNEEUW KORTWIEKEN VALS RONDRIJDEN RIOLERING VASTBERADENHEID GENEREREN TANDSTEEN KLOOTHOMMEL MOFFEN REFLECTIE BORSTEN SPIEGEL LEESLUST BOEKENWEEK HANDGEMEEN IEDEREEN ONGELOOF KRANKZINNIG MIJTER WERELDNIEUWS PRUIK AANSTELLER DROOM VRESELIJK SCHUCHTER EN / OF UFO YPSILON MAAKBAARHEID NIETTEGENSTAAND BRANDBAAR VROOM CHRYSANT XYLOFOON ZEESTER LANGZAAM KROM JA! HOOFDPIJN GEGRAVEN FIJNBESNAARD DREK STAF AANHANGSEL PRIKKLOK OORVERDOVEND INTIEM UITZINNIG TREFFEND CONTRAST CONSTRUCT RADIOGOLF DAADKRACHT EETBAAR WENS VRIJGEVIG DENK!
dragdrop
close close close

Afwezigheid

Het begon met een gat in het laken op zijn hotelkamer. Maar in wezen was het al veel eerder begonnen, bij de sleet en sleur die in hun huwelijk waren geslopen. Daar was hij zich extra bewust van geworden bij het lauwe afscheid op Schiphol. De onmacht die hij had gevoeld op dat moment, om er zelf nog iets van een sprankeling aan mee te geven, was de hele vlucht in zijn maag blijven hangen.

De zaak had hem naar de VS gestuurd voor een conferentie over de waarde van algen voor de brandstofindustrie. Aan de vierdaagse conferentie waren ook drie weken van workshops en lezingen verbonden. Zijn afwezigheid was te kort om dramatisch over te doen, vond hij, maar wel langer dan hij in jaren gescheiden was geweest van zijn vrouw. Half in gedachten over haar, hun huwelijk en zijn leven verrichtte hij de handelingen die bij het aankomen in een vreemd land horen. Pas toen hij op zijn hotelkamer de dekens terugsloeg kwam hij los van zijn gepeins. In het strak over de matras gespannen laken zat een gat ter grootte van een schoteltje. Dit had hij in zo’n degelijk hotel niet verwacht. Terwijl hij zich stond af te vragen wat hij nu zou doen, voerde het gat hem terug naar zijn jongere jaren.

Hij las vroeger graag, en veel. Salman Rushdie’s roman Middernachtskinderen was één van zijn lievelingsboeken. Zijn favoriete passage eruit was het openingshoofdstuk, ‘Het geperforeerde laken’. Daarin laat een traditionele Indiase vader een jonge Indiase dokter alleen toe tot zijn dochter door middel van een laken met een gat erin. De pas afgestudeerde arts mag de dochter onderzoeken daar waar haar kwaal zich bevindt, maar hij mag haar verder niet zien. Terwijl de jongeman de dochter, die steeds maar gezondheidsklachten blijft hebben, op deze manier behandelt, wordt hij verliefd op haar. Aan de andere kant van het laken overkomt de dochter hetzelfde. Uiteindelijk hebben ze een weinig gelukkig huwelijk vol strijd, maar het geperforeerde laken blijft al die tijd een familie erfstuk; een stille getuige van een verliefdheid die eens mythische proporties had. Nu vormde zich bij de herinnering aan die tijd, waarin hij ook zijn vrouw had leren kennen, een plan. Hij zou van literatuur werkelijkheid maken en zo de romantiek opnieuw hun huwelijk in blazen. Het internet zou zijn laken zijn; zijn digitale camera zou het gat vormen. Diezelfde avond maakte hij voor de spiegel op de kledingkast van zijn hotelkamer een digitale foto van zijn naakte schouder. In een internetcafé mailde hij de foto naar zijn vrouw. Om zijn spontaniteit te vieren kocht hij daarna bij de 7/11 een sixpack Budweiser dat hij zappend langs de talloze kanalen van de Amerikaanse televisie soldaat maakte.

beeld bij verhaal
De avond daarop vond hij een foto van haar blote knie in zijn mailbox. Zijn hart sprong op. Ze had hem begrepen. Alleen had ze er verder niets bij geschreven.

Dat maakte het hem meteen wat moeilijk om haar motivatie in te schatten. Had hij teveel uitgelegd? Was de knie spontaan, volgzaam, berustend of misschien zelfs ‘een knietje’? Hij besloot uit te gaan van een spontane reactie. Dat hij een beetje romantiek, al dan niet geveinsd, in de weken daarna steeds harder nodig zou hebben, zag hij op dat moment nog niet aankomen.

De realiteit van zijn benige sleutelbeen en haar pezige handen, van zijn scheve knieën en de putjes in haar dijen, verdreef langzamerhand iedere associatie met de literaire liefde. Datgene waarop hij hoopte, een nieuw begin in de euforische herontdekking van elkaars details, kwam niet van de grond. Hij merkte na een week of twee bleek geflitste ledematen dat hij vooral nog op een foto van een borst of een andere erogene zone zat te wachten. Dat was ook het moment waarop hij dacht dat ze er misschien mee op moesten houden. Maar hij deed het niet. Hij stuurde een foto van zijn behoeftige erectie. In het internetcafé zat hij schichtig om zich heen te kijken terwijl de foto bij het trage verzenden maar niet van het scherm verdween. Zodra de mail weg was voelde hij een geil soort nieuwsgierigheid naar haar reactie. Met die nieuwsgierigheid realiseerde hij zich ook dat hij van het project, alle goede bedoelingen ten spijt, niets meer te verwachten had. Hij kreeg nog een foto van haar linkerborst terug, maar die deed hem niets meer. De mails stopten even abrupt als ze begonnen waren en bij zijn thuiskomst werd er alleen kort en met enige gêne over gesproken. Daarna verwijderde hij zodra hij tijd had alle berichten met naaktfoto’s uit hun mailaccounts.

Drie jaar later zat hij op een mooie zonnige dag achter de computer. De nieuwe versie van Picasa die hij net had geïnstalleerd haalde mappen met foto’s van de externe harde schijf. De foto’s flitsten voorbij in zijn ooghoeken. Maar niet snel genoeg om een plotselinge serie ledematen aan zijn aandacht te onttrekken. Verbaasd stopte hij het programma en begon zich een weg te klikken door de mappenstructuur van de schijf. In een submap van een submap van een submap van de map met de fotobestanden van zijn vrouw vond hij alle fragmenten van haar en zichzelf terug, keurig chronologisch geordend.

Terwijl hij naar de foto’s staarde probeerde hij te bedenken waarom zij die bewaard zou hebben. Zijn schouder, haar elleboog; zijn dijbeen, haar schouderblad (knap eigenlijk wel, dat ze daar bij had gekund met de camera); zijn duim, haar hals (klassieke schoonheid, die ranke lijn); zijn oksel, haar tenen (waar hij ooit niet van af kon blijven – hij leek wel zo’n voetfetisjist, maar dat was hij helemaal niet; haar voeten waren gewoon echt anders, echt onweerstaanbaar); zijn borst, haar oog (zo dichtbij dat hij zich voor kon stellen erin te verdrinken); zijn erectie. Hij schoot uit zijn starende trance en klikte verward de verzameling foto’s weg. Voor hem verscheen het icoon van de submap waar ze al die tijd in bewaard waren. De naam die ze aan de map had gegeven was ‘wij’.

***

© P. Vermeij, 2011

close close close